آغاز حمل و نقل بار را می توان به سال 1917 دنبال کرد، زمانی که اولین شرکت حمل و نقل خودرو برای انجام تجارت حمل و نقل جاده ای تأسیس شد. پس از تأسیس چین جدید، حمل و نقل جاده ای با افزایش ساخت و ساز جاده ها به سرعت توسعه یافت. پس از اصلاحات و گشایش در سال 1978، به ویژه پس از مقررات زدایی از حمل و نقل جاده ای در سال 1984، حمل و نقل جاده ای به اولین وسیله حمل و نقل تبدیل شد که به سمت اقتصاد بازار حرکت کرد.
توسعه صنعت حمل و نقل چند مرحله مهم را پشت سر گذاشته است. در سال 1956، اولین خودروی برند جیفانگ از خط مونتاژ خارج شد و به تاریخ چین در عدم توانایی تولید خودرو پایان داد و اولین نقطه عطف بزرگ را برای صنعت حمل و نقل به ارمغان آورد. از دهه 1980، مقیاس بازار حمل و نقل به سرعت رشد کرد، اما در عین حال، مشکلات بسیاری آشکار شد. نقش بازدارنده و ترویجی قوانین و مقررات در این فرآیند اهمیت ویژه ای دارد. به عنوان مثال، معرفی و بازنگری استاندارد GB1589 به تدریج استانداردهای وسایل نقلیه و عملیات را استاندارد کرد و به طور موثر مشکل اضافه بار و بارگیری کامیون های سنگین را مهار کرد.
با ورود به قرن بیست و یکم، چین به قرار دادن جاده سازی در یک موقعیت استراتژیک مهم ادامه داد، شبکه بزرگراه ملی "پنج عمودی و هفت افقی" را برنامه ریزی کرد و ساخت شبکه بزرگراه را تسریع بخشید. این اقدامات باعث ارتقای بیشتر صنعت حمل و نقل شده و آن را قادر می سازد نقش مهمی در لجستیک مدرن ایفا کند.
